Is het waar?

Dat mensen die de Islam en moslims beledigen, weinig van de Islam afweten? Is het je opgevallen dat alle moslims die deze vraag beantwoorden, ‘ja’ zeggen? Het probleem is dat dit volkomen uniek lijkt te zijn voor de Islam. Iemand zegt:
'Maar elke keer als je iets kritisch zegt over de islam (in het echte leven, op Facebook, enz.), beschuldigen moslims me er meteen van dat ik "de islam niet ken" en zeggen ze dat ik "het eerst moet bestuderen voordat ik er commentaar op geef".

Elke. Keer. Weer.

Het maakt echt niet uit of ik een korte opmerking maak of een heel essay, waarin ik alle relevante koranverzen, hadiths, Sira-literatuur en recente fatwa's citeer – elke keer dat ik iets kritisch over de islam schrijf, duiken Abdul uit Abbottabad of Fatimah uit Jakarta op en beschuldigen ze me ervan niets van de islam af te weten.

De logica van dit soort moslims lijkt als volgt te zijn: iemand kan de islam toch niet meer haten als hij/zij er over heeft 'doorgeleerd'?

Dat is natuurlijk een vreselijk gebrekkige redenering!

Als ik de vraag goed lees, zou de vraagsteller ook een soortgelijke houding kunnen hebben: volgens de vraagsteller hebben al die islamhaters de islam niet bestudeerd! Waarom zou de vraagsteller anders zo'n generalisatie maken?

Maar het is belangrijk om te weten dat mensen om allerlei redenen een hekel aan dingen kunnen hebben. Onwetendheid kan een reden zijn, maar het is niet altijd dé reden. Ik had bijvoorbeeld geen zin in octopus. Tot ik het probeerde. En ik vond het vreselijk. Hetzelfde geldt voor de islam: voel je niet schuldig als mensen die je religie hebben bestudeerd er nog steeds niet van houden. Ik heb het bestudeerd en ik heb besloten dat het niets voor mij is. Als je de islam na je studie wel waardeert, prima!

Deze manier van denken moet stoppen als moslims vruchtbare discussies willen voeren, zowel binnen als buiten de islam.

Maar dat is niet alles. Mensen die aan hun uiterlijk herkenbaar zijn als 'moslims' praten vaak enthousiast over de Islam terwijl in de Nederlandse omgeving weinig mensen zin hebben om over godsdienst te praten. En helemaal niet over 'die Islam'. 
Dit verdient nog enige aanvulling.
Samen in gesprek zijn, praten met elkaar, luisteren naar elkaar, heet dialoog. Bij een dialoog zijn geen winnaars en geen verliezers, het gaat niet over gelijk hebben of gelijk krijgen, er is geen roddel, achterklap of gevecht.

Kenmerken van de dialoog kunnen zijn:

• Er is gelijkwaardigheid tussen de gesprekspartners
• Er is geen sprake van winnen of verliezen en de communicatie is hierop ook niet gericht
• Er is bereidheid om open naar elkaar te luisteren
• Ieder durft zijn mening te zeggen ook al is die mening afwijkend
• Er is open communicatie: ook gevoelens worden gedeeld

Een dialoog is vaak effectiever dan de discussie aangaan met anderen. Discussies zijn veel meer gericht op het overtuigen van de ander. De ander zien als jezelf werkt beter, want het is een mens net als jij. Zorg ervoor dat je je waardering laat blijken aan de mensen om je heen. Wie en wat ze ook zijn. Dat hoeft niet in het overdrevene. De meeste mensen die je vragen waarom je doet zoals je doet, doen dat omdat ze je interessant vinden en je eigenlijk wel mogen, maar ... Toon dat je dat beseft.  Dat kan met kleine gebaren. Een welgemeend 'dankjewel', een vriendelijke glimlach, je gemopper inslikken op een moment dat het even niet zo gaat als jij wilt... Maar ja, dan beginnen ze net weer over die eeuwige hoofddoek...

​De vraag is uiteindelijk simpel: waar heeft een ander last van als een vrouw een hoofddoek draagt, als er een moskee in de wijk staat of als iemand halal eet? Het antwoord is meestal: nergens van. Het probleem ontstaat niet door de religieuze praktijk zelf, maar door het beeld dat eraan wordt gekoppeld. Dat beeld – het frame van islamisering – creëert angst en
wantrouwen. En die angst schaadt niet alleen moslims, maar de samenleving als geheel. Door veel moslims werden Bolkestein en Fortuyn wel gewaardeerd omdat ze de dialoog aangingen met 'de moslims', Zelfs in boekvorm. 

• Van Bolkestein: Islam en de democratie; een ontmoeting (1994) (met Mohammed Arkoun en Moslim in de polder (1997)
• Van Fortuyn: Tegen de islamisering van onze cultuur. Nederlandse identiteit als fundament (A.W. Bruna, 1997; ISBN 90-229-8338-2. Vernieuwde heruitgave Karakter, 2001; ISBN 90-6112-861-7. Vernieuwde heruitgave De islamisering van onze cultuur, Vesper Publishing, 2021; ISBN 9789083134635).

Het idee van islamisering is overigens geen feit, maar een angstbeeld. (Islamisering_angstbeeld_of_politieke_mythe 
ResearchGate https://www.researchgate.net ›)

Nederland is geen low-trust society, het vertrouwen in de ander is nog steeds hoog, na Noorwegen, IJsland en Finland is Nederland wat dat betreft vierde in Europa. Er is wel een verschil tussen hoge en lage inkomensgroepen. ‘Van de mensen met een laag inkomen heeft 50 procent vertrouwen in de ander, van degenen met een hoog inkomen is dat 68 procent’, zegt onderzoeker Roel Willems van het SCP in een NRC-artikel.

Toch worden moslims niet bij voorbaat als vredige medeburgers gezien.
Het feit dat de Islam vrede betekent wordt vaak bespot en de verhalen die moslims vertellen over het vredelievende karakter van de profeet Mohammed en de Islam in het algemeen, wordt als naïeve vroomheid  of fantasie gezien. 

Moslims zullen bijvoorbeeld graag beweren dat Mohammed gedurende dertien jaar in Mekka bekogeld werd met afval op straat en dat hij niet terugsloeg. Dat hij volkomen vredelievend en geweldloos was en de meest extreme kritiek aankon. Er bestaan echter zeer uiteenlopende interpretaties van zijn levensverhaal. Die van terroristen aan de ene kant en vredelievende moslims aan de andere kant. En beiden gebruiken de Profeet Mohammed als referentie.

De belangrijkste gebeurtenissen waarnaar het vaakst wordt verwezen, zijn incidenten die zich afspeelden na zijn migratie naar Medina, met name de veldslagen en conflicten met andere gemeenschappen. Wat buiten de veldslagen gebeurde is echter net zo belangrijk, of veel belangrijker. Maar dat wordt vaak weggelaten of gebagatelliseerd. Dat waren gebeurtenissen die, gezien de maatschappelijke normen van die tijd, gemakkelijk tot een gewelddadige afloop hadden kunnen leiden, maar dat niet deden. De periodes in Mekka en Medina in het leven van de Profeet Mohammed verschillen aanzienlijk van elkaar, met name wat betreft de machtsverhoudingen. In Mekka hadden moslims weinig macht, wat leidde tot grote ontberingen, vervolging en mishandeling. 
​In Medina daarentegen bevonden de profeet Mohammed en de moslims zich in een positie van bemiddelaars tussen de stammen, want daarvoor waren ze uitgenodigd om te migreren van Mekka  Naar Medina. 

​De profeet Mohammed stelde echter te allen tijde vrede boven alles.

Een van de meest door de profeet Mohammed gereciteerde en geciteerde verzen van de Koran is:

Goed en kwaad kunnen niet gelijk zijn. Beantwoord het kwaad met wat het beste is, dan zal degene met wie je in conflict bent als een goede vriend zijn. (Soera Fussilat – vers 34)

Toen Mohammed nog geen profeet was werd hij unaniem erkend als de meest eerlijke, waarheidsgetrouwe en betrouwbare man in de samenleving. Toen de openbaring van de Koran begon, waren de eerste verzen gericht tot alle mensen – dus tot de mensheid. In de tweede fase waren de verzen gericht tot de gelovigen. Moslims zijn in de eerste plaats mensen, en pas daarna moslims.

De hele mensheid wordt in de hadith aangeduid als de familie van Allah.
De heilige Profeet Mohammed (vrede zij met hem) zei: "Alle schepselen zijn [als] een familie van God, en Hij houdt het meest van hen die het vriendelijkst zijn voor Zijn familie." (Overgeleverd door Anas. Mishkat al-Masabih, 3:1392; geciteerd uit Bukhari.)
De fysieke behoeften van iedereen zijn gelijk, ongeacht kaste, geloofsovertuiging of religie, zoals voedsel, kleding, onderdak, honger, dorst, slaap, liefde, genegenheid, enz.

Als moslim moet je allereerst een goed mens zijn, met alle goedheid die iemand kan hebben. Wees vriendelijk, coöperatief, behulpzaam, sociaal, kom je beloftes na, wees hun beste vriend. Met deze kwaliteiten moet een moslim de harten winnen.
Neem goede gewoonten aan en vermijd slechte gewoonten volgens de islamitische leer. van een moslim wordt verwacht dat hij de leer van de islam praktisch in zijn of haar leven toepast. Mensen zien wat je predikt en wat je doet. Daden spreken luider dan woorden.

Wat predikten de Koran en de profeet Mohammed jegens niet moslims?
Haat of liefde en genade?
"Allah verbiedt jullie niet rechtvaardig en vriendelijk te handelen jegens degenen die niet vanwege hun godsdienst tegen jullie hebben gevochten en jullie niet uit jullie huizen hebben verdreven. Waarlijk, Allah heeft degenen lief die rechtvaardig handelen." [Soera Al-Moemtaḥanah 60:8]
 
In tegenstelling tot de overtuiging dat de Islam haat predikt, werd de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) gezonden als een genade voor alle mensen, om de mensheid uit ongeloof naar geloof te brengen, hen te leiden, te streven naar het overbrengen van de boodschap en oprecht te zijn in het adviseren en verzorgen van niet-moslims.
Van Asmāʾ bint Abī Bakr (moge Allah tevreden met haar zijn) is overgeleverd dat zij zei: "Mijn moeder kwam naar mij toe toen ze nog een polytheïst was, dus vroeg ik de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem): 'Mijn moeder is bij mij op bezoek en ze hoopt op mijn liefde. Moet ik een goede relatie met haar onderhouden?' Hij (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) antwoordde: 'Ja, onderhoud een goede relatie met je moeder.'" (Sahih Al-Bukhari en Sahih Muslim)
 
Verder zei de Boodschapper van Allah (vrede en zegeningen van Allah zij met hem): "Wie een Muʿāhid (iemand die een verdrag heeft met de moslims) doodt, zal de geur van het Paradijs niet ruiken, hoewel de geur ervan op een afstand van veertig jaar te ruiken is." (Sahih Al-Bukhari)
En hij (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) zei ook: "Pas op, als iemand een Muʿāhid onrecht aandoet, of zijn recht vermindert, of hem dwingt boven zijn vermogen te werken, of hem iets afneemt zonder zijn toestemming, zal ik zijn tegenstander zijn op de Dag des Oordeels." (Sunan Abī Dāwūd)
 
Het staat vast dat de Profeet (vrede en zegeningen van Allah zij met hem) een genade was, zelfs voor de ongelovigen, omdat zij niet gestraft zouden worden zolang hij onder hen was.
ʿAbdullāh ibn Jaʿfar overleverde: De Profeet Mohammed ging een tuin binnen te midden van de Anṣār. Toen een kameel de Profeet zag, begon hij te huilen en geluiden te maken terwijl zijn tranen vloeiden. De Profeet kwam naar hem toe en aaide hem over zijn kop, zodat hij stil werd. De Profeet zei: "Wie is de meester van deze kameel? Van wie is hij?"
Een jongeman uit de Ansār kwam en zei: "Dit is van mij, o Boodschapper van Allah."
De Profeet zei: "Vrees je Allah niet vanwege dit dier dat Allah in jouw bezit heeft gesteld? Voorwaar, ze heeft bij mij geklaagd dat je haar hongerig en moe maakt."
[Bron: Sunan Abī Dāwūd 2549]
 
De Boodschapper van Allah werd als een genade gezonden, niet alleen voor de mens, maar voor de hele schepping, inclusief de dieren.

Profeten spreken nog steeds, maar op manieren die mensen negeren. Hun woorden zijn te vinden in de marges van de samenleving (graffiti, de arme wijken), niet in de machtscentra. Moderne mensen zijn doof voor deze waarschuwingen en kiezen in plaats daarvan voor de "neongoden" van technologie, consumentisme en spektakel.
Het is een klaagzang, die het patroon van de oude openbaringen weerspiegelen, waarin profeten hun stem verheffen tegen corruptie, maar worden afgewezen of het zwijgen wordt opgelegd.
Nu zeggen moslims dat Allah eerst het licht van de profeet Mohammed schiep (vrede zij met hem). En uit zijn licht schiep Allah het hele universum. Maar ook hij werd aanvankelijk geconfronteerd met bespotting en verachting. Dat heeft hij dertien jaar ervaren in zijn geboortestad Mekka. Zijn stem klonk pas na de ‘Sound of Silence in een grot even buiten Mekka. Op die uit diepe stilte voortkomende woorden, klonk stilte – maar er was geen gebrek aan gehoor. Slechts weinigen luisterden, dat is waar, maar iedereen hoorde – accepterend of verwerpend.
 
De profeet Mohamed had het over de degeneratie die de samenleving ondergaat, door de onderdrukten en de armen te negeren. Hij werd gehoord en gelezen en misschien begrepen door de marginale samenleving – de samenleving van ‘de verlorenen’, maar door de elite en degenen die zich bij hen willen aansluiten als schandvlek beschouwd – die van de muren en uit het geheugen moet worden gewist.
Maar dat gebeurde niet met de Islam. De veerkracht van het moslimgeloof en moslims, zelfs de meest onderdrukten (zoals in Gaza), laat zien dat de boodschap van Mohammed er een is van hoop, niet van wanhoop, en niet is uitgehold door het bedrijfsleven en de aanbidding van de glitter die de goden van het geld kopen.

Er wordt vaak gevraagd of Mohammed echt een profeet was? Mijn antwoord is JA! Ik zeg dit om de volgende redenen: Mohammed groeide op in een woestijndorp ver van Mekka, in een arme familie van een nomadenstam. Na 12-13 jaar vermengde hij zich met de elite van Mekka (de Quraisj) . Het is zeer onwaarschijnlijk dat een tienerjongen uit een nomadische opvoeding een opstand bedenkt en de heersende elite aanvalt. Hij leerde het Arabisch van de Bani Sa'd  en wordt in de Koran UMMI genoemd. UMMI betekent, 'zoals hij van zijn moeder kwam', wat ‘onschuldig en zuiver als een pasgeboren baby’ betekent. Het betekent ook dat Mohammed niet kon lezen of schrijven. Geletterdheid was een groot onderscheid in de Arabische wereld. Hij sprak het zuivere Arabisch van de streek waar hij opgroeide.
 
Op het moment dat hij de eerste openbaring ontving, waren zijn stamgenoten, de Quraisj, op zijn zachtst gezegd, verbaasd. Als Mohammed de taalvaardigheid bezat die uit de Koran blijkt, hoe kon hij dan veertig jaar van zijn leven onontdekt blijven? Het belangrijkste is dat de profeet Mohammed dertig jaar lang bekend stond om zijn absolute eerlijkheid en integriteit in een maatschappij vol schurken, oplichters en plunderaars. Iedereen was het erover eens dat Mohammed betrouwbaar was en niet kon liegen. Deze man was aangesteld om de Koran te openbaren. Dat was de grootste ironie voor de Arabieren van die tijd. Ze riepen altijd dat Mohammed bezeten of gek was, of epileptische aanvallen had, teveel dromen had of onder invloed van drugs was, maar … hij kan niet liegen!
Dus je ziet waarom Mohammed en de Koran tot de weinige waarheden behoren waarin moslims geloven in deze wereld vol leugens en bedrog. Kijk eens naar ‘Umar’, een tv-serie op YouTube, en lees ‘The First Muslim’ van Leslie Hazleton. Je zult deze verhelderend vinden. Oh, en ik probeer je niet te bekeren of zo! Ik geloof dat onze wereld één is. Onze natuur is één. Dus alle religies zijn ook één. Veel Dua en vrede!

Hoe bood de overlevering moslims een beter begrip van Mohammeds rol als profeet in de Islam?
Vanuit de Ahadith an-Nabawiyya, de overleveringen van en over de profeet Mohammed, leren we de mensen kennen waardoor hij  werd omringd en de liefde die ze voor hem in hun harten droegen. 
Omar ibn Al-Khattab, zei: "Ik hoorde de Boodschapper van Allah zeggen: "De waarde van daden hangt af van de intenties en ieder mens zal ontvangen wat hij heeft beoogd." Conclusie: "Voor elke actie is er een reactie."________________________________________ Op gezag van Abu Hurairah, die overleverde dat de Boodschapper van Allah zei: "Allah kijkt niet naar jullie figuur, noch naar jullie kleding, maar Hij kijkt naar jullie harten [en daden]." Conclusie: "Je kunt jezelf niet voorliegen." ______________________________________ "Geen vader kan zijn kinderen een beter geschenk geven dan goede manieren." Conclusie: "Wat je zaait, zal je oogsten."
________________________________________"Wie geen genegenheid toont aan de jongeren en geen respect toont aan de ouderen, behoort niet tot ons." Conclusie: "Het is zowel wie ik van binnen ben, als wat ik doe dat mij definieert." __________________________________________ De Profeet zei: 'Wie een weeskind uit zijn eigen familie of die van een andere familie ondersteunt, zal in de hemel net zo dicht bij mij zijn.' Conclusie: "Een vriend in nood is een echte vriend." ________________________________________ "Iedereen maakt fouten. De beste van degenen die fouten hebben gemaakt, zijn degenen die berouw tonen." Conclusie: "Een wijze leert van zijn eigen fouten en van de fouten van anderen." ________________________________________ "Degene die weduwen en armen helpt, is als iemand die zich inzet voor Allah's zaak, of als iemand die overdag vast en de hele nacht bidt." Conclusie: "Wees de verandering die de verandering ziet."

Daarom is de Profeet, vrede zij met hem, ons rolmodel. Hij is Rahmatullil alamien, wat 'genade voor het hele universum' betekent.
Mohammed (vrede zij met hem) is de laatste van 124.000 goddelijke Boodschappers en Profeet voor de hele mensheid tot de Laatste Dag. De Koran is het Laatste Testament.